‘மன்..... மன்.... மன்மோகனா...’
‘ ஏய்... நிறுத்து.....நிறுத்து..... என்ன கேட்டாலும் தப்பு தப்பாவே சொல்லனுமா? ஒரு சின்ன பேரக் கூட உன்னால சரியா சொல்லமுடியாதா...? அட்மிஷனுக்கு இன்னும் ரெண்டு நாள்தான் பாக்கியிருக்கு.
இதுக்கே நீ இந்த முழி முழிக்கிற. இன்னும் மேத்ஸ், சயின்ஸ் எல்லாம் தெரிஞ்சுக்கனும். ரைம்ஸ் எல்லாம் டான்ஸ் ஆடிட்டே சொல்லத் தெரியனும்... உனக்கு இன்னும் சீரியஸ்னெஸ்ஸே வர்ல. பக்கத்து வீட்டு அனுவோட விளையாடவே நேரம் சரியாயிருக்கு. அவ நல்லா படிச்சுட்டு வந்து விளையாடறா. நீயும் இருக்கியே....”
“இல்லம்மா இப்ப கரெக்டா சொல்றேம்மா...?
“என்னத்த கரெக்டா சொல்லப்போற..... சரி..... சரி.... ஒன்..டூ...த்ரீ... சொல்லு. அதையாவது கரெக்டா சொல்றியாப் பாக்கலாம்.”
“ஒன்..டூ...த்ரீ...ஃபோர்... சிக்ஸ்...”
“ஏய்.... ஃபைவ் எங்க போச்சு?”
“வனிதா....... என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?” எனக் கேட்டவாறே உள்ளே நுழைந்தாள் எதிர்வீட்டு ராதா.
“வா... ராதா... ஸ்ருதிய எல்.கே.ஜில சேர்க்கனும். இத்தன வருஷமும் குழந்தையோட அப்பா, அம்மா நல்லா படிச்சு, நல்ல வேலைல இருந்தா போதும்னு சொல்லிட்டு இருந்தாங்க. ஆனா இந்த வருஷத்திலேருந்து புது திட்டம் கொண்டு வந்திருக்காங்களாம். அப்பா, அம்மா நல்லா படிச்சு, நல்ல வேலைல இருந்தா போதாது. ஏன்னா அவங்க ரெண்டு பேரும் வேல, வேலன்னு எப்பவும் பிசியா அலைஞ்சிட்டு இருப்பாங்க. அதனால குழந்தைய பாத்துக்கற ஆயாதான் எல்லா விஷயமும் தெரிஞ்சு வச்சிருக்கனும்னு சொல்லி ஆயாவ இண்டர்வ்யூ பண்றாங்களாம். அதான் ஸ்ருதியோட ஆயா மீனாவுக்கு பாடம் சொல்லிக் கொடுத்துட்டு இருக்கேன். இவ என்னடான்னா சும்மா பக்கத்துவீட்டு வேலைக்காரி அனுவோட பல்லாங்குழி ஆடப்போயிடறா.....”
Want to write for Maniyosai?
